انت الجليل ربّنا لم تدنس * انت حبست الفيل بالمغمس تو اى پروردگار بزرگ ما منزّه و مبرّا هستى و تو آن خدايى هستى كه فيل را در مغمس از پيش روى و رفتن بسوى مكه باز داشتى . من بعد ما همّ بشىء مبلس * حبسته فى هيئه المكر و كس از بعد آنكه تصميم گرفتند به چيز بسيار بدى كه ويران كردن خانه باشد ، فيل را محبوس داشتى در هيئت سر شكستگى و بيچارگى . عبد اللَّه بن قيس رقبات در قصيده‌اى گويد : و استملّت عليهم الطير * بالجندل حتّى كانّه مرجوم پرندگان بر ايشان بسنگريزه‌هايى ظاهر شدند و ايشان را سنگباران نمودند « 1 »

--> ( 1 ) - مفسّرين در ترك بسم اللَّه بين دو سوره و الضحى و الم نشرح و سوره فيل و لايلاف اختلاف كرده‌اند ، و الاظهر بحسب ادلّه اثبات آنست براى اينكه مصحف و قرآن ابىّ متواتر نيست ، پس دليلى در حذف آن ميان دو سوره نيست با اينكه ابن نديم در مصحفش از فضل بن شاذان ترتيب سوره ها را ياد كرده و ميان سوره ، فيل و لايلاف شش سوره ( 1 ) تين ( 2 ) كوثر ( 3 ) قدر ( 4 ) كافرون ( 5 ) نصر ( 6 ) ابى لهب ذكر كرده است ، و محقق بحرينى در حدائق گويد ترتيب قرآن بر مصحف كنونى از جمع كردن معصوم نيست ، پس حجّتى در آن نيست ، و در آن اشكال است ، به اينكه بر فرض كه ما قبول كرديم كه جامع قرآن معصوم نبود ، ولى معصومين عليهم السلام آن را تقرير كرده و قرائت آن را تجويز فرموده‌اند ، بخلاف مصحف ابى كه نه معصوم جمع كرده و نه تجويز نموده است .